Польский править

Морфологические и синтаксические свойства править

Pogrzebień

Существительное. Имя собственное, топоним.

Произношение править

Семантические свойства править

Значение править

  1. Погребин ◆ Отсутствует пример употребления (см. рекомендации).

Синонимы править

Гиперонимы править

Гипонимы править

Родственные слова править

Ближайшее родство

Этимология править

90. Pogrzebin, 1258 Pohrzebynia, 1264 Pogrebyna, Pogrzebyna, 1313 Pogrebina, 1358 Pogrebine, 1532 Pohrebin, 1679 Pogrzebien, po polsku Pogrzebinia, Pogrzebień, objaśniać wypada, ze względu na naturalne położenie owej miejscowości, jako imię złożone, i to z przyimka po, an, langs, entlang, i ze słowiańskiego imienia pospolitego greben, polsk. grzebień, stercząca, wystająca wyżyna, pecten, der hervorragende Teil, Kamm. Por. nazwy miejscowości: nowosłowieńsk. Greben, Grebenj, Grebinj, po niemiecku Griffen zwane, w Korątanach; chorwack. Greben, Grebenich, Grebenicha; serbsk. Greben; białorusk. Hrebenov, Hrebenne. Hrebenczi, Hrebenky; czesk. Hrzeben; polsk. Grzebień, Grzebieniska; nowogreck. Grebbena w Epirze, Grebenon w Acha i. Wszakże nazwa tej osady powstać też mogła z imienia osobowego, brzmiącego pewnie Pogrzebu, którego tematu również w starosłowiańskiej osnowie greb, czesk. hrzebu, hrzesti, hrzebiti, hrzbjeti, być pogrzebanym, pohrzbiti, pohrzeb; polsk. grześć, odgrześć, pogrześć, pogrzeb; połabsk. piigribst grjebin, szukać należy; por. polskie imiona pospolite pogrzebu, pogrzebacz, Schiirstock.

Библиография править

  • Wisła. Miesięcznik Geograficzno-Etnograficzny, (19 edycja), M. Arcta 1888–1905 r.
  • Rozprawy, Tom 1‒3, Wydawnictwa Łódzkiego Towarzystwa Naukowego — Łódzkie Towarzystwo Naukowe 1812–1898 r.